[nineBo]

--- ผมจบวิศวะ-คอม ---
--- ทำงานมาสองปีกว่าแล้ว (ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความรู้) ---
--- งานส่วนใหญ่จะเป็นงานทางด้าน Config และเขียน Script ง่ายๆ ---
--- ผมไม่ได้เก่งและเวลาเรียนก็ไม่สนใจ ---
--- ผมก็ทำงานมาเรื่อยๆ เปื่อยๆ พอถึงตอนนี้ผมเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าผมมัวทำอะไรอยู่ ---
--- ผมเลยอยากจะถาม พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกท่าน ว่าผมควรทำอย่างไรดี ---
--- จึงขอคำแนะนำด้วยนะครับ
1. ผมควรจับหรือศึกษาภาษาอะไรดีก่อน หรือว่าอ่านหนังสือพวก network ไปเลย
2. แต่ว่าไปแล้วอยากได้คำแนะนำแบบ step by step นะครับ เพราะผมรู้สึกโง้เรื่องภาษา..
3. ระหว่างเขียน โปรแกรม กับ network ผมยังไม่รู้เลยว่าจะเลือกอันไหน (แล้วอันไหนใช้เวลาเรียนรู้ได้เร็วกว่ากัน)
4. "คนไม่รู้ ถามผู้รู้" แต่จริงๆแล้วผมอยากทำงานด้าน network ( แต่ผมไม่มีความรู้เลย "จบมาได้ไงยังไม่รู้เลย 55+")
5. งานที่ผมทำอยู่ตอนนี้ ผมรู้สึกว่ามันเรื่อยๆ ทำซ้ำๆ แก้ไปแก้มา (ผมเบื่อแล้วแต่ก็ต้องทำเพื่อความอยู่รอด "ยังไม่ได้หางานใหม่เพราะคิดว่าเราความสามารถไม่ถึง")
6. ณ ตอนนี้ผมคิดว่าจะศึกษา ภาษาซี (ลองศึกษาดูว่าจะยากแค่ไหน)

ปล. คิดไม่ออกแล้วว่าจะพิมพ์อะไร "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับผม"

[Rux]

ดูจะลังเลระหว่าง Programming และ Network นะครับ ประเด็นนี้คงทำอะไรไม่ได้ครับ ต้องลองดูและตัดสินด้วยตัวเองครับ

ส่วนการพัฒนาตนเองนั้น ทั้งด้าน Programming และ Network ผมว่าความรู้ต่างๆ หาได้ง่ายและมีเยอะขึ้นนะครับ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือบทความในหรือ Blog ใน Internet ก็มากมาย อีกอย่างคุณ nineBo ก็ยังหนุ่มยังแน่น ใช้เวลาหลังเลิกงานสักวันละ 3-4 ช.ม. และเสาร์อาทิตย์อีกวันละ 6-8 ช.ม. เพื่อศึกษาสิ่งที่ตัวเองสนใจและคิดว่าจะลองทำดู (ยังไม่แน่ใจว่าชอบแบบไหน) ผมว่าถ้าทำต่อเนื่องสัก 1 เดือน คุณ nineBo อาจจะได้คำตอบว่าชอบทางไหน

ที่สำคัญอย่าถอยครับ การศึกษาไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามจะมีกำแพงเป็นขั้นๆ เพื่อทดสอบความตั้งใจจริง และความมานะอดทน ถ้าข้ามผ่านไปได้นอกจากได้ความรู้ยังได้ความเชื่อมั่นอีกด้วยครับ

ผมทำอยู่ในสาย Programming มีเพื่อนร่วมงานหลายคนเลยครับที่จบมาจากคณะหรือสาขาวิชาที่ไม่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เ
ลย ฉะนั้นคุณยังได้เปรียบกว่าอีกนะครับ ที่คุณว่าเรียนมาเหมือนไม่ได้อะไรนั้น ผมไม่เชื่อครับ อย่างน้อยๆ คุณมี sense ด้านคอมพิวเตอร์อยู่แล้วแน่ๆ ขยันๆ สู้ๆ ครับ

[nineBo]

Rux, on Jun 29 2009, 05:55 PM, said:

ดูจะลังเลระหว่าง Programming และ Network นะครับ ประเด็นนี้คงทำอะไรไม่ได้ครับ ต้องลองดูและตัดสินด้วยตัวเองครับ

ส่วนการพัฒนาตนเองนั้น ทั้งด้าน Programming และ Network ผมว่าความรู้ต่างๆ หาได้ง่ายและมีเยอะขึ้นนะครับ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือบทความในหรือ Blog ใน Internet ก็มากมาย อีกอย่างคุณ nineBo ก็ยังหนุ่มยังแน่น ใช้เวลาหลังเลิกงานสักวันละ 3-4 ช.ม. และเสาร์อาทิตย์อีกวันละ 6-8 ช.ม. เพื่อศึกษาสิ่งที่ตัวเองสนใจและคิดว่าจะลองทำดู (ยังไม่แน่ใจว่าชอบแบบไหน) ผมว่าถ้าทำต่อเนื่องสัก 1 เดือน คุณ nineBo อาจจะได้คำตอบว่าชอบทางไหน

ที่สำคัญอย่าถอยครับ การศึกษาไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามจะมีกำแพงเป็นขั้นๆ เพื่อทดสอบความตั้งใจจริง และความมานะอดทน ถ้าข้ามผ่านไปได้นอกจากได้ความรู้ยังได้ความเชื่อมั่นอีกด้วยครับ

ผมทำอยู่ในสาย Programming มีเพื่อนร่วมงานหลายคนเลยครับที่จบมาจากคณะหรือสาขาวิชาที่ไม่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เ
ลย ฉะนั้นคุณยังได้เปรียบกว่าอีกนะครับ ที่คุณว่าเรียนมาเหมือนไม่ได้อะไรนั้น ผมไม่เชื่อครับ อย่างน้อยๆ คุณมี sense ด้านคอมพิวเตอร์อยู่แล้วแน่ๆ ขยันๆ สู้ๆ ครับ

ชอบมากครับคำนี้ "การศึกษาไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามจะมีกำแพงเป็นขั้นๆ เพื่อทดสอบความตั้งใจจริง"

ขอบคุณมากครับ ผมจะ สู้ๆ ครับผม

[nakaraja]

ถ้าเน้นหางานง่าย โดยจะไปเป็นโปรแกรมเมอร์ก็น่าจะหัด PHP, .NET, Java อะไรซักตัว แต่ผมไม่แนะนำ Java นะ เพราะ learning curve ค่อนข้างสูง แต่น่าจะเน้นไปที่ .NET ดีกว่า เพราะหากศึกษา PHP แล้วอาจต้องเผื่อความรู้ทางด้าน Web Technology อื่นๆอีก

ผมคิดคร่าวๆได้เท่านี้ รอความเห็นท่านอื่นดีกว่าครับ

[best0032001]

Quote

"การศึกษาไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามจะมีกำแพงเป็นขั้นๆ เพื่อทดสอบความตั้งใจจริง"

คมมากครับ คุณ Rux การศึกษาด้าน คอมนั้นไม่ง่าย หากไม่พยายาม คงผ่านไม่ได้

nakaraja, on Jun 29 2009, 09:16 PM, said:

ถ้าเน้นหางานง่าย โดยจะไปเป็นโปรแกรมเมอร์ก็น่าจะหัด PHP, .NET, Java อะไรซักตัว แต่ผมไม่แนะนำ Java นะ เพราะ learning curve ค่อนข้างสูง แต่น่าจะเน้นไปที่ .NET ดีกว่า เพราะหากศึกษา PHP แล้วอาจต้องเผื่อความรู้ทางด้าน Web Technology อื่นๆอีก

ผมคิดคร่าวๆได้เท่านี้ รอความเห็นท่านอื่นดีกว่าครับ

ส่วนอันนี้ จะว่าไม่ผิดก็ไม่ผิด เพราะ .NET มันง่ายๆจริงๆ

แต่ผมเองก็ยัง ไม่ทิ้ง JAVA ถ้าแนะนำแบบคุณ nakaraja หมด คนjava น้อยใจตายเลย ^^
แม้ JAVA จะดูไม่ง่าย แต่ ผมจะ ลุยกับมันต่อ เพราะ ผมจะพัฒนาบนพื้นฐาน Open Source ด้วย
(หลายคนจะ บ่น ว่า JAVA ก็ไม่ได้ Free หมด แต่มัน ก็ Free ได้หมดไม่ใช่หรือครับ)

เป็นความต้องการ ส่วนตัว ที่ชาติเราจะไม่เป็น ทาส software มากเกินความจำเป็น
ถ้าเลือก JAVA ผมเลือกก่อน เพื่อชาติเราเอง

แต่ก็อย่าบ้าตามแนวคิดผมนะครับ เพราะ แนวคิดมันกินไม่ได้ แต่ถ้าทำได้ก็ดี

[minimalist]

เวลาเจอคนที่กำลังท้อแท้ อยากได้กำลังใจและแรงบันดาลใจผมมักแนะนำหนังสือชุดนี้ให้อ่านดูครับ เขียนโดยคุณ วินทร์ เลียววาริณ มี 4 เล่มคือ

• รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
  
• ความฝันโง่ ๆ
  
• เบื้องบนยังมีแสงดาว
  
• พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก

ผมทำงานมา 12 ปี มีอุปสรรคและปัญหาตลอด - งานที่ไม่มีอุปสรรคคงไม่เรียกว่างาน และ คงหมดความสนุกกันพอดี -
ตอนนี้คุณสนใจหรือ 'คิดไปว่าสนใจ' อยู่สองด้าน แต่จริง ๆ โลกไอทียังมีอีกหลายด้านที่น่าสนใจ ลองค้นหาตัวเองให้เจอก่อนดีไหมครับ?
ผมเองตอนนี้ก็กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกต้องขบความคิดให้แตก ให้ความคิดตกตะกอนสุด ๆ ว่าจะตัดสินใจอย่างไรดี.... ใคร ๆ ก็มีสิทธิเจอสถานการณ์อย่างนี้ในชีวิตกันทั้งนั้น และมักไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ใจเย็น ๆ ค่อยคิดค่อยทบทวนอย่างมีสติมีเหตุผลครับ

ลองไปอ่านบทความนึงใน blog ผมดูสิครับ น่าจะได้กำลังใจขึ้นนะ อย่างน้อยผมเชื่อว่าช่วงเวลาของผมช่วงนั้นมันทั้งโหด มัน ฮา(ไม่ค่อยออก) สุด ๆ ลำบากและเหนื่อยแสนสาหัสนัก

ย้อนกลับมาที่คำถามตามชื่อกระทู้ ผมเองคงตอบให้ไม่ได้เพราะผมไม่รู้จักคุณอย่างละเอียดดีพอ ผมมีอาชีพเป็นที่ปรึกษา งั้นขอให้คำแนะนำแบบที่ปรึกษาแล้วกันครับ
1. ถามตัวเองกลับไปใหม่ว่าทำไมถึงอยากรู้ว่าทำไม 'ผมจึงควรจับหรือศึกษาอะไรดีก่อน' ? ทำไมคุณถึงอยากรู้ ทั้งที่เป็นเรื่องของคุณเอง คุณมาถามคนอื่นเขาทำไม (ไม่ได้กวนนะ)

2. นอกจากด้าน programming และ network แล้วคุณรู้จักด้านอื่นของไอทีอะไรอีกบ้าง?

3. เป้าหมายในชีวิตของคุณมีแล้วหรือยัง?

4. กะว่าจะทำงานด้านไอทีจนถึงอายุสักเท่าไร?

5. สมัยเรียนชอบเรียนด้านไหนมากที่สุด? แล้วตอนนั้นฝันว่าหากจบมาแล้วอยากทำอะไรมากที่สุด (ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับไอทีก็ได้)?

6. คุณทำงานมาสองปีแล้วพบว่าตัวเองยังรู้อะไรได้ไม่เท่าไร แสดงว่าคุณก็พอจะรู้จักตัวเองในระดับหนึ่ง อย่างน้อยก็รู้ว่าตัวเองรู้ไม่เท่าไร ทำไมไม่คิดว่ายังมีความรู้ในโลกนี้อีกมากมายให้เราเข้าไปเรียนรู้ และลงมือทำ

7. ตอนเรียนไม่ตั้งใจเรียน... สมัยผมเรียนม.ปลายผมเกเรจะตาย แต่ผมก็กลับตัวตอนเรียนป.ตรีและตั้งใจเรียนได้ ซึ่งผมเชื่อว่าโลกนี้คงไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่คิดกลับตัวกลับใจมาตั้งใจเรียนได้ แม้ว่าจะเรียนจบมาแล้ว คนเราก็สามารถกลับตัวกลับใจมาตั้งใจเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายในโลกกว้างได้...หรือไหมครับ?

8. คุณทำงานอย่างเรื่อยเปื่อยมาสองปี จนตอนนี้รู้ตัวเองว่ามัวแต่ทำอะไรลงไป (ที่ไม่ได้เรื่อง) แสดงว่าคุณก็เริ่มรู้ค้นพบตัวเองในระดับหนึ่งแล้ว และความคิดเริ่มตกผลึกเล็กน้อยแล้ว เสียเวลาขบคิดอีกสักหน่อยอาจจะค้นพบคำตอบก็ได้ อย่างน้อยสองปีที่ผ่านมาก็มีประโยชน์พอให้คุณรู้ว่ามันไร้สาระ...และคุณก็เริ่มแยกแย
ะความไร้สาระกับความมีสาระได้ในระดับหนึ่งแล้ว จากนี้คุณก็แค่ค้นหาสาระที่มีคุณค่าที่คุณควรจะไปตักตวงต่อไป

9. คุณพบว่าคุณไม่ได้เก่ง ผมก็เพิ่งพบว่าผมก็ไม่ได้เก่ง เร็ว ๆ นี้ผมเพิ่งพบว่าผมโง่สิ้นดี เมื่อเข้าไปเว็บ http://www.sei.cmu.com/architecture และ http://www.infoq.com/architecture เพราะว่ามันมี technical report และบทความใหม่ ๆ มากมายที่ผมยังไม่ได้อ่าน และไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร และตามบางเรื่องไม่ทัน สิ่งที่ผมทำคือผมดาวน์โหลดไฟล์มาอ่าน และสมัครใช้ Google Reader เพื่อใช้ฟีจเจอร์ RSS ซึ่งก่อนหน้านี้ผมไม่เคยใช้ RSS และ reader มาก่อน ทำให้ผมยิ่งรู้สึกโง่ซ้ำสองหรือดับเบิ้ลโง่ขึ้นไปอีกเท่าตัว เพราะปกติชอบเข้าไปอ่านในเว็บโดยตรงมากกว่า ผมต้องอ่าน help และคอนฟิกอยู่นานกว่าจะ feed บทความต่าง ๆ จาก InfoQ มาอ่านผ่าน Google Reader ได้ แต่เมื่อทำได้และอ่านบทความและไฟล์ต่าง ๆ จนเข้าใจผมพบว่า...ผมหายโง่แล้ว... แต่แน่นอน เมื่อผมกลับไปที่เว็บข้างต้นใหม่อีกครั้ง และพบบทความและรายงานใหม่ ๆ ผมก็จะกลับมาโง่อีกครั้ง...ครับ

10. สมัยก่อนผมเคยเขียนโปรแกรม ASP เวลาหัวหน้ามอบหมายงานใหม่ ๆ ให้ ก็พบว่ามันก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมเท่าไร ทำให้พอทำไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มเซ็ง ความคิดสร้างสรรค์มอดไหม้ กลายเป็นความขี้เกียจ ผันเป็นการก๊อปโค้ดตัวเองแล้วดัดแปลงเอา (เป็นการ reuse แบบที่ผมเกลียดที่สุด) สุดท้ายผมเริ่มรู้สึกเหมือนคุณคือทำแต่สิ่งเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมาและซ้ำซาก จนวันหนึ่งมีอะไรมาดลใจซึ่งผมจำไม่ได้ แต่ทำให้ผมพูดกับตัวเองว่า "กูจะลาออก" เพื่อไปหาความท้าทายในสิ่งที่ผมต้องการ และทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าพอที่จะทำอะไรได้มากกว่างานแสนจำเจแบบนั้น นั่นคือการปฏิวัติตัวเอง.... คุณพร้อมจะปฏิวัติตัวเองไหมล่ะ?



อากิโอะ โมริตะ และ มาซารุ อิบูกะ เป็นทหารญี่ปุ่นที่รอดตายหลังญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง แทนที่จะกระทำฮาราคีรี (ฆ่าตัวตาย) ตามประเพณีญี่ปุ่นที่สืบทอดมานานเพื่อล้างอาย แต่พวกเขากลับคิดว่ามันไร้สาระ สิ่งที่พวกเขาทำคือร่วมมือกันก่อตั้งธุรกิจใหม่ ในปี 1946 โดยใช้ชื่อว่า 'บริษัท วิศวกรรมโทรคมนาคมแห่งโตเกียว' ดำเนินธุรกิจจนเติบโตต่อเนื่องหลายปี จนในที่สุดธุรกิจเขาได้ไปเติบโตในอเมริกาด้วย ทำให้ขนาดของบริษัทใหญ่ขึ้น และด้วยชื่อบริษัทเดิมที่ค่อนข้างยาวยากแก่การจดจำ พวกเขาจึงเปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็น 'SONY' ในปี 1953....

คุณรู้จักตัวเองพอแล้วหรือยัง? แล้วที่อยากจะทำนอกจากสองด้านนั้นยังมีด้านอื่นอีกไหม? ลองค้นหาดูครับ คำตอบจากคนอื่นเป็นแค่ความคิดเห็น แต่คำตอบที่แท้จริงอยู่ในตัวคุณเอง

มีอะไรก็ปรึกษากันได้ครับ แค่อย่าท้อและใจอ่อน (ยอมทำงานเรื่อยเปื่อยต่อไป)
ขอโทษที่ยาว พอดีจะก๊อปปี้บางส่วนไปใช้อย่างอื่นด้วย ก็เลยพิมพ์ไปเรื่อย ๆ

minimalist (ณรงค์ จันทร์สร้อย)
encipher@yahoo.com

[best0032001]

เห็นชื่อ พี่ minimalist ก็มีกำลังดีขึ้นเยอะเลยครับ
คำแนะนำนั้นมีประโยชน์มากมาย และสำหรับผมที่เคยได้รับคำแนะนำดีๆจน กลับมาสู้ได้แบบมันๆๆอีกครั้ง
ขอบคุณพี่ มากมายเลยครับ

[codebanban]

Quote

รอยเท้าเล็ก ๆ ของเราเอง
ความฝันโง่ ๆ
เบื้องบนยังมีแสงดาว
พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก

ผมมีครบเลยฮะ ซีรี่ชุดนี้ เป็นหนังสือที่ดีมากเลยครับ

อ่านคำแนะนำ ของพี่ minimalist แล้วได้มุมมองใหม่ๆ ให้ตัวเอง เยอะเลยครับ
ขอบคุณมากๆ ครับ

[ztdn3]

ขอให้น้อง สู้ต่อไปนะครับ พี่ก็สู้ด้วย ฮาๆๆ

ขอบคุณทุกความเห็นที่เข้ามาตอบนะครับ

คุณให้กำลังใจได้หลายต่อหลายคนเลยทีเดียว

พวกเรามาสู้ด้วยกันครับ


จาก คณะชาวเรา -^___^-